Over Poz&Proud

Geschiedenis

Poz&Proud, de sectie voor homomannen van de Hiv Vereniging Nederland (HVN), is in 2006  om een viertal redenen  opgericht. Ten eerste om homomannen met hiv weerbaarder te maken,  zodat ze open over hun hiv status kunnen zijn. Ten tweede om hiv in de scene weer een gezicht te geven, nadat het uit beeld was verdwenen en daardoor geen onderwerp van gesprek meer was. Ten derde om stigma’s rondom hiv te bestrijden.  En tenslotte om van hiv iets normaals te maken waar normaal over gesproken zou moeten (kunnen) worden.

Dat dit toen nog niet vanzelfsprekend  was, bleek in 2007, toen we slachtoffer werden van een nare lastercampagne  die bedoeld was om ons buiten de HVN te plaatsen. De kwestie escaleerde tot een nationale rel toen EO’s Netwerk ons valselijk beschuldigde van het willen organiseren van feestjes waar je onbeschermd seks kon hebben. Een onderzoek door de HVN naar de geuite beschuldigingen pleitte Poz&Proud van alle blaam vrij. Daarna konden we pas echt aan het werk.

Activiteiten

Om hiv te normaliseren organiseert Poz&Proud regelmatig activiteiten die ofwel informatief van karakter zijn, ofwel sociaal. Tot de informatieve activiteiten behoren de informatieavonden, rond thema’s die homomannen met hiv (en vaak ook homomannen zonder hiv) aangaan. In het verleden waren dat o.a. thema-avonden over serosorteren, hepatitis C, over AIN en anale kanker, serodiscordante relaties, en ouder worden met hiv. Ook is er de workshopserie Positive Mind waarin homomannen met hiv kennis kunnen maken met de stressverlagende en daarmee gezondheidsbevorderende beginselen van Mindfulness.

Tot de activiteiten met een meer sociaal karakter behoren onze maandelijkse borrel CD4 (Chat&Drinks@4) in de Amsterdamse homobar De Prik en onze driemaandelijkse brunch in het pand van de HVN. Mankracht, het weekend voor homomannen met hiv dat Poz&Proud jaarlijks begin september in het Drentse Orvelte organiseerde (de 2018 editie was de laatste), had deels een informatieve, deels een sociale functie en trok al jaren een grote groep deelnemers uit het hele land, die zonder uitzondering het weekend hoog waardeerden. Op het moment zijn we zoekende naar een passende vervanging voor Mankracht.

Daarnaast komt Poz&Proud op voor de belangen van homomannen met hiv in de breedste zin van het woord en heeft ze zich in de afgelopen jaren tot een gewaardeerde gesprekspartner gemaakt van alle betrokkenen in het hiv veld. Zo zijn hepatitis C, anale screening en lypodistrofie mede onder druk van Poz&Proud op de agenda van hiv-behandelaren en wetenschappers gezet en zijn er in die dossiers belangrijke stappen voorwaarts gezet.

Organisatie

Poz&Proud wordt gerund door een maandelijks vergaderende kerngroep en heeft meer dan twintig vrijwilligers die ons bij de uitvoering van onze activiteiten ondersteunen. Communiceren met onze achterban doen we via deze website en via onze nieuwsbrief waarvoor ook jij je kunt aanmelden.

We zijn altijd op zoek naar nieuwe vrijwilligers: homomannen met hiv en hart voor de zaak. Met visie en gedrevenheid en die ook nog van aanpakken houden. Interesse? Stuur een mailtje naar info@pozandproud.nl en we nemen contact met je op.

Kerngroepleden

Ik ben Erwin Stronck (1967), geboren en getogen in de Zaanstreek en sinds alweer 14 jaar woonachtig in Alkmaar,waarvan de laatste 10 jaar samenwonend met 2 forse katers, Nero en Lucius. Sinds mijn hiv-diagnose in 2005 heb ik me altijd prima staande gehouden, dacht ik.Toch kwam er in 2013-2014 een punt waarop ik tegen grenzen van mijzelf en onwetendheid van anderen aanliep.

Toen ik de oproep las om te helpen bij de fondsenwerving voor het tienjarig jubileum van Poz&Proud voelde ik me geroepen om meer te doen dan alleen lid zijn van de Hiv Vereniging. Hiermee hoefde ik niet per se gelijk de barricade op, maar kon ik wel een bijdrage leveren aan het goede werk van Poz&Proud. Uiteindelijk kwam ik daardoor terecht in de kerngroep. Aanvankelijk bood ik vooral ondersteuning bij diverse activiteiten, en in 2018 nam ik de coördinatie van de taken voor de Canal Parade voor mijn rekening.

Mijn voldoening haal ik uit het organiseren van activiteiten, ook buiten Poz&Proud, waar iedereen zich van A tot Z vermaakt voelt en alles op rolletjes loopt. Of althans voor de buitenwereld lijkt te rollen. ;)

Neem contact op met Erwin

Hoi, ik ben Chiel Nobels (1967, Durban, Zuid-Afrika). Na omzwervingen via Curaçao, Vlissingen, Eindhoven (studie HEAO-Communicatie) woon ik nu, met tussenpozen in Portugal en Westzaan, alweer 28 jaar in het mooie Mokum. Ik ben single en heb een eigen bedrijf op het gebied van hotelreserveringen.

Sinds 2014 Poz and sinds 2018 ook Proud. De eerste jaren hield ik me niet zo bezig met het hebben van hiv. Ik vertelde het alleen aan mijn enige resterende familie, mijn broer en een groep van goede vrienden. Behalve het slikken van de dagelijkse pil, waar ik ook nog geen bijwerkingen van had, ging mijn leven eigenlijk op de oude voet verder. Tot ik in 2016 de boot van Poz&Proud zag op de Pride en mij realiseerde dat het helemaal niet zo normaal was en dat er moed voor nodig was om zo openlijk je gezicht te laten zien aan de buitenwereld, en misschien nog meer, aan onze “eigen” community waar toch nog steeds een stigma heerst. Na een gemiste Pride in 2018 besloot ik contact te zoeken met Poz&Proud, waar zojuist het vorige kerngroep-lid Maurice afscheid had genomen. Een perfecte timing voor mij om het stokje over te nemen en te laten zien dat leven met hiv daadwerkelijk positief kan zijn.

Ik houd me vooral bezig met deze website en onze social media en verleen allerlei “hand&span diensten” voor Poz&Proud.

Neem contact op met Chiel

Hoi allemaal, mijn naam is Gido Niessen, 31 jaar geleden ter wereld gebracht hier in het mooie
Amsterdam. In mijn jongere jaren heb ik me al ingezet voor de community in de vorm van
allerlei filmpjes en spreekavonden omtrent soa’s.

Door deze kennis begon ik in 2007 bij mezelf ineens lichamelijke kenmerken te ontdekken, en het was dan ook na een korte interne strijd dat ik van mezelf 100% zeker wist dat ik seropositief was. Maar in die tijd was ik nog zo angstig voor het “stempel” dat het me een paar jaar heeft gekost om de moed te verzamelen me te laten testen. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose pas op 12 januari 2011. Mijn leven is sindsdien nooit meer hetzelfde geweest.

Ik weet dat hiv voor veel mensen een vloek is, maar in mijn geval was dat niet zo. Ik was verdwaald, totaal de weg kwijt in het leven tot die bewuste januaridag. Ik werd wakker geschud uit de nachtmerrie die mijn leven toen was en vond een bepaalde drang, een drang om te veranderen. De eerste jaren na mijn diagnose heb ik me alsnog ingezet voor de community, maar nu meer gerelateerd aan hiv. Tot ik na enkele jaren toch in een persoonlijke strijd kwam met mijn status. Er was iets omtrent mijn eigen status waar ik m’n vinger niet op kon leggen. Tot enkele jaren geleden: alles viel zodanig op zijn plaats dat ik mijn status weer kon omarmen als onderdeel van mezelf.

Ik kwam als vrijwilliger bij Poz&Proud terecht en ben menige keer gastheer geweest bij de CD4 borrels. Na het spijtige nieuws dat Jörgen (voormalig coördinator en kerngroeplid) zou stoppen was voor mij het moment waarop ik dacht “Yes!”, dat zie ik mezelf wel doen. Zo gezegd, zo gedaan. Als lid van de kerngroep ga ik mij voornamelijk bezig houden met de CD4 borrels en de Angels Brunch. Daarnaast ben ik van mening dat met de nieuwe medicatie en PreP ook Poz&Proud zou moeten vernieuwen en hoop daaraan mijn steentje bij te dragen.

Neem contact op met Gido

Publicaties

Dat we naast het organiseren van activiteiten voor homomannen met hiv, en het opkomen voor hun belangen ook nog tijd vonden om over ons werk te publiceren, en dat te documenteren, mag eigenlijk een wonder heten. We zijn dan ook gepast trots op onze lijst van publicaties tot nu toe:

25+.  Vijfentwintig jaar hiv en aids in de Nederlandse homoscene, Poz&Proud, Amsterdam 2007

Leo Schenk, Ton Stevens. Bringing sexy back into Grassroots Advocacy for HIV-positive Gay Men in the Netherlands. Claiming (sexual) rights, regaining lost territory. Posterpresentatie 18th International Aids Conference. Wenen 2010

Nic Clews, Growing old (un)gracefully. Aging HIV-positive Gay Men and their struggle to retain identity and dignity. Posterpresentatie 18th International Aids Conference. Wenen 2010

Alexander Pastoors, GIPA 2.0, Towards better understanding of the needs and compprehensice involvement of HIV-positive gay men (HPGM) in the 21st century: a Dutch example. Posterpresentatie 18th International Aids Conference. Wenen 2010.

Leo Schenk en Gurmit Singh, Bringing sexy back into gay men’s community empowerment for HIV prevention, care and support: The Poz & Proud approach. Digital Culture and Education, Volume 4, Issue 1. 2012.