AIN-screening: En daar lig je dan met je benen omhoog en je kont open… aflevering 12

ain12In Amsterdam, Den Haag en Rotterdam worden homomannen met hiv gescreend op AIN, de voorstadia van anuskanker. Blogredacteur marty pn van kerkhof ging vandaag op voor zijn vierde screening.

“Voelt het zo erg? Echt als een kwelling?”, vraagt de dokter me. Ik ben net binnengestapt in de behandelkamer voor AIN, en als openingszet vroeg ik me hardop af of ik me “levenslang aan deze kwelling onderworpen” moet. Tuurlijk had ik het wat overdreven, maar echt leuk wil het toch niet worden, met die AIN-screening. Zo raken we in gesprek over hoe het er met de aanpak van AIN, en in het verlengde daarvan met het voorkomen van anuskanker, voor staat.

Uit haar woorden maak ik op dat er talloze studies lopen over hoe de screening beter zou kunnen worden opgezet. Sneller, minder belastend en patiëntvriendelijker. Bijvoorbeeld loopt er momenteel in het AMC – in navolging trouwens van buitenlandse trials – een onderzoek, waarin gekeken wordt of de huidige screening met een proctoscoop te vervangen valt door uitstrijkjes uit het rectum. “Probleem daarbij is echter”, aldus de dokter, “dat in tegenstelling tot de baarmoederhals, die mooi glad is, het rectum vol plooien zit. Bij de screening voor baarmoederhalskanker volstaat om die reden een uitstrijkje. Bij de anus ligt dat niet zo simpel. Met een uitstrijkje loop je kans dat je door die plooien niet alle afwijkende cellen meekrijgt.”

Ik voel me getroost dat er in elk geval flink nagedacht wordt over de opzet van de AIN-screening. Maar ik ontkom er uiteraard niet aan dat ik zelf ook weer met mijn benen omhoog moet gaan liggen en met mijn kont open. Gelukkig laat mijn anus zich vandaag van zijn beste kant zien. Terwijl ik wat aan het vertellen ben over de pis & poep-obsessie die mijn moeder in de laatste maanden van haar leven ontwikkelde, inspecteert de dokter mijn rectum op afwijkende cellen. Veel tijd heeft ze ditmaal niet nodig. “Het ziet er prima uit”, concludeert ze tot mijn grote opluchting. Biopten zijn niet nodig, en mijn prostaat voelt ook heel normaal aan.

Even ga ik er van uit dat ik me weer een jaar niet hoef te laten zien. Maar nee, ze steekt twee vingers op. “U hoeft pas over twee jaar terug te komen.” Dat is wat je een meevaller noemt. Hoezeer ik de goede zorgen van de behandelende artsen ook waardeer, liever hou ik me verre van ziekenhuizen en poli’s. De tijd zal leren of deze column nog een vervolg krijgt.

5 Reacties
Reacties
  1. Het is maar hoe je er mee omgaat! Ik laat me
    in het ziekenhuis, waar ik zelf als verpleegkundige op de IC werk, onderzoeken op AIN. Daar lig ik dan ook met mijn benen in de beugels, anus uitnodigend voor de dokter die me herkent van de IC. Terwijl zij doet wat ze moet doen babbelen we wat over het werk. Met een kopje koffie erbij was het bijna nog gezellig geworden.
    Zo ga ik er dus mee om. Relaxed. En in het restaurant zeggen we elkaar de volgende keer gewoon weer gedag.

    Frans Leliveld on 8 december 2016 Reageer op deze reactie
  2. Goed nieuws, Matty, jij en je anus kunnen voorlopig weer vooruit. Have fun! :-)

    Joep on 9 december 2016 Reageer op deze reactie
  3. Nou Marty, blij voor jou! Ik heb nu voor de tweede keer een screening gehad en bij mij is het van AIN 1 naar AIN 2 gegaan. Ik mag dus over een paar weken terug om het weg te laten branden. Dat lijkt me wel eng maar ik vergelijk het net als met de biopten nemen met een behandeling bij de tandarts. Het vindt plaats in het Flevo Ziekenhuis Almere alwaar ik zeer tevreden ben met de mensen van het HIV behandelcentrum.

    Pierre on 12 juli 2017 Reageer op deze reactie
  4. En nu is de uitslag AIN 3. Ik moet nu gan smeren met een creme. Ben toch best wel een beetje bezorgd.

    Pierre on 29 april 2018 Reageer op deze reactie
    • Hi Pierre,
      Sterkte gewenst met de behandeling. Hou je ons op de hoogte van het effect en de eventuele bijwerkingen?
      Grtz, Joep

      Joep on 24 mei 2018

Laat een reactie achter