Zorgt hiv toch voor een snellere veroudering?

Zorgt hiv toch voor een snellere veroudering?

Al jaren woedt er een discussie over de vraag of hiv wel of niet tot snellere veroudering leidt. Onderzoek van de Amerikaan Steven Deeks uit 2011 suggereerde dat hiv, ook als het ondetecteerbaar is, gepaard gaat met het vroeg de kop opsteken van ouderdomsziekten als hart- en vaatziekten, nieraandoeningen en kanker.

Onlangs stond er een bericht op deze site waarin juist beweerd werd dat hiv niet tot een snellere veroudering leidt. Sterker nog, hoe ouder hivplussers worden, des te lager het “extra risico” is dat ze dergelijke leeftijdsgerelateerde ziekten ontwikkelen. Wel zouden ze vanwege een chronisch geactiveerd immuunsysteem meer risico lopen op sommige aandoeningen. Maar met een gezonde leefstijl zou een hoop ellende voorkomen kunnen worden.

Een recent Amerikaans onderzoek van Andrew Gross e.a. dreigt nu weer roet in het eten te gooien. De belangrijkste conclusie uit deze studie is dat hivplussers gemiddeld een kleine 5 jaar (4,9 jaar) eerder verouderen dan hiv-negatieve personen. En in procenten uitgedrukt zouden ze 19 procent meer kans lopen om sneller te overlijden. Het maakt daarbij niet uit of iemand net geïnfecteerd is of al langer hiv heeft. Om die reden vermoeden de onderzoekers dat de hiv-infectie zelf het verouderingsproces aanjaagt.

Onderzoekers zoeken al langere tijd naar zogenaamde biomarkers waarmee het verouderingsproces in kaart gebracht kan worden en die als een biologische klok de precieze tijd van het lichaam aangeven. Gross gebruikt in zijn studie een tamelijk nieuw ontwikkelde biomarker, in technische termen de CpG DNA methylering, die op celniveau werkzaam is. Zo was hij met zijn collega’s in staat om in het bloed van de proefpersonen het verschil in veroudering af te meten.

Aan deze studie deden 137 hivplussers mee en 44 met hen gematchte hiv-negatieve personen. De hivplussers waren blank, hepatitis C-negatief, geen diabetes, en met een hoge therapietrouw. Kortom, een groep keurige patiënten. Als bij hen de veroudering al ongeveer 5 jaar sneller gaat, hoe slecht moet het dan wel niet gesteld zijn met hivplussers die ook nog andere ziekten onder de leden hebben of die met een of meerdere verslavingen kampen?

In een begeleidende Preview stellen de Amerikaanse onderzoekers Konstantinos Boulias e.a. dat deze nieuwe onderzoekstechniek het wellicht mogelijk maakt dat er in de toekomst medicijnen komen die dit “methyleringsproces” omdraait en de veroudering juist vertraagt. Dat zou uiteraard fantastisch zijn. Maar voorlopig blijft dat wensdenken. Zelf ga ik de eerstvolgende keer dat ik mijn internist zie maar weer eens een gesprek aan over de waarde van dit soort studies.

Lees hier het artikel van Anrew Gross e.a. in Molecular Cell PIIS1097276516300028 (PDF)

Lees hier de Preview van Konstantinos Boulias e.a. in Molecular Cell 1-s2.0-S1097276516300582-main (PDF)

4 Reacties
Reacties
  1. Hoi!

    In het onderzoek dat eerder op de site is gepubliceerd deden zo’n 6000 mensen mee. In de studie waarover dít bericht handelt, gaat het om +- 140 deelnemers.
    Zou dat lage aantal deelnemers indicatief kunnen zijn voor de betrouwbaarheid van de onderzoeksuitkomsten?
    Mij lijkt het – nog los van de methodologische appels en peren – niet denkbeeldig dat het aantal deelnemers aan de hier genoemde studies in ieder geval van invloed is op de onderzoeksresultaten. Maar…..wat denk jij?

    Hartelijke groet!

    Joep Heldoorn on 20 mei 2016 Reageer op deze reactie
  2. Vraag me af of veroudering niet mede (of hoofdzakelijk) wordt veroorzaakt door bijwerkingen van de medicatie. Dus ik hoop dat dit onderzoek nog eens wordt overgedaan over een jaar of wat, als de nieuwe generatie van hiv meds, die veel minder bijwerkingen belooft te hebben wat breder is doorgedrongen.
    Zolang hoop ik me jong en geil te blijven voelen.

  3. Ik denk dat het aantal proefpersonen een variabel is naast verschillende andere die de kwaliteit van een onderzoek bepaalt. Het gaat ook om het soort onderzoek (epidemiologisch of zoals dat van Gross meer biochemisch) en de kwaliteit van de data. Omdat ik niet in staat ben om de kwaliteit van al dit soort onderzoeken goed te bepalen, heb ik in het bericht vooral vragen opgeworpen. Maar iets in me zegt dat een hiv-infectie niet zo onschuldig is als soms gesuggereerd lijkt te worden. Door de combi-therapie is hiv weliswaar chronisch geworden, maar daarmee is het nog geen griepje. En misschien zijn de (huidige) medicijnen zelf ook mede debet aan veroudering (als dat inderdaad het geval is). Zou het geen idee zijn voor de hiv-behandelaren om een symposium rond deze kwestie te organiseren?

    Marty on 20 mei 2016 Reageer op deze reactie
  4. Heb zelf HIV sinds 1999 , toen is gezegd dat het meer veroudering geeft van 10 jaar .Nu ik ouder ben geeft dat wel angsten en ook blijft bij mij de vermoeidheid me parten spelen .

    Klerkx Maria on 18 februari 2019 Reageer op deze reactie

Laat een reactie achter