Soa-poli 3: Laat de zorgverzekeraars minstens eenmaal per jaar een soa-onderzoek vergoeden

arjan hogewoningSinds begin dit jaar heeft de GGD zijn soa-policy gewijzigd. Onder druk van het ministerie van Volksgezondheid moet het aantal consulten fors worden verminderd. Dat aantal moet terug naar het niveau in 2013, en de komende jaren blijft dat zo. Blogredacteur marty pn van kerkhof sprak met Arjan Hogewoning, hoofd van de Amsterdamse poli, over de toegankelijkheid en de wachttijden van de poli. Voorheen was hij als arts werkzaam in Afrika.

Hij vond het bij eerste lezing maar een zuur stukje, mijn column over de drie weken die ik na een partnerwaarschuwing voor chlamydia moest wachten op een consult bij de soa-poli. Maar bij nader inzien bedacht Arjan Hogewoning zich. Hij wilde wel een gesprek met me voeren. Want  goed beschouwd was ik toch iemand die “begaan is met het reilen en zeilen van de poli”, zo vertelt hij me op zijn kamer in het Amsterdamse GGD-hoofdkantoor.

Ernst van de aandoening

Hoe kan het toch, leg ik hem voor, dat ik drie weken moet wachten en een andere hivplusser na een partnerwaarschuwing voor een druiper al na drie dagen bij de poli terechtkan? Ligt het aan de ernst van de aandoening? Of krijgen bellers eerder een afspraak dan degenen die zich via internet melden? Hij mompelt wat over de zomer die qua personeelsbezetting altijd een moeilijke tijd is. En ja, er wordt ook wel gekeken naar de aard van de aandoening. Mensen die zich met een vermoeden van hiv, syf of lgv melden, krijgen binnen drie dagen sowieso een afspraak. Maar hoe dat nu zit met chlamydia en gonorroe, blijft vaag.

Toegang tot de poli

Wel legt hij me nog eens omstandig uit dat de GGD’en er niet voor gekozen hebben om het aantal consulten terug te brengen naar het niveau van 2013. Dat is vanuit Den Haag opgelegd. De kosten voor de soa-poli’s bedragen nu 30 miljoen euro en daar moeten ze het tot eind 2017 jaarlijks mee doen. Op basis van een rapport van het RIVM zijn prioriteiten opgesteld voor de toegang tot de poli’s. Zo worden “gewone” hetero’s meteen doorverwezen naar de huisarts. En moeten jongeren het tegenwoordig doorgaans doen met een zelftest-pakket (voor chlamydia en gonorroe), dat ze bij de GGD kunnen afhalen. Homomannen, oftewel msm’ers in het GGD-jargon, zijn wel welkom en hivplussers helemaal.

Soa-poli als aanvulling op de huisarts

Over de huisarts gesproken, die is ook wat Hogewoning betreft echt de poortwachter van de zorg. Zelf heb ik altijd gedacht – en ik vermoed, zoals dat heet, velen met mij – dat de soa-poli een soort basisvoorziening is, maar dan op het vlak van geslachtsziekten. Maar nee, dat klopt niet. De soa-poli is een “aanvulling op de huisarts”, houdt hij vol. Een aanvulling die gespecialiseerd is in alles wat met het testen op en de behandeling van soa’s te maken heeft. Eigenlijk eerder vergelijkbaar met een ziekenhuiskliniek. Kortom, normaliter ga je met (een vermoeden van) een soa naar de huisarts.

Zoveel mogelijk patiënten helpen

Ondanks alle beperkingen waar de GGD zich mee moet redden, doen hij en zijn medewerkers er alles aan om zoveel mogelijk patiënten van dienst te zijn, zo bezweert hij mij. Zo is de wachttijd voor mensen met klachten al van tien dagen teruggebracht naar drie. Met als onvermijdelijk gevolg dat anderen weer wat langer moeten wachten. En homomannen zonder klachten krijgen nu een verkort onderzoek, zodat er meer mensen in dezelfde tijd geholpen kunnen worden. Voor de nabije toekomst staat nog op het programma om de zogeheten triage bij de internet-aanvragen te verscherpen. Daardoor moet het mogelijk worden om een nog scherper onderscheid te maken tussen patiënten die snel hulp nodig hebben en anderen die wat langer kunnen wachten.

Wat doen de zorgverzekeraars

Trouwens, er zijn tegenwoordig ook andere, particuliere initiatieven waar je voor een test terechtkunt, zoals ik in mijn vorige column al schreef. Maar daarvoor moet je wel je portemonnee trekken. Dat geldt in zekere zin ook voor onderzoek bij de huisarts. Voor de laboratoriumkosten moet je namelijk je eigen risico aanspreken. Blij verrast was ik dan ook met het idee van Arjan Hogewoning dat hij, samen met het RIVM en GGD Nederland, in gesprek wil gaan met de zorgverzekeraars. Nu valt soa-screening nog buiten de vergoedingsvoorwaarden van de verzekeraars. Zijn voorstel is om in de polis van de zorgverzekeraars op te nemen dat iedereen een keer per jaar een soa-onderzoek vergoed krijgt. Dat zou een mooi begin zijn.

 

Geen reacties

Laat een reactie achter